ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องเล่าจากเม็ดทราย ในหลวงของเรา  (อ่าน 6156 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ คนกรุงเก่า

  • สมาชิกหมู่บ้านนานา
  • ***
  • กระทู้: 484
ขอนำวิดีโอจากYou Tube ของ Kseniya Simonovaที่ได้มาแสดงการวาดภาพเล่าเรื่องเกี่ยวกับในหลวงของเราเมื่อวันที่5-6มกราคม2555ที่ผ่านมาต่อหน้าพระที่นั่งสมเด็จพระเทพฯเนื่องในวาระโอกาสที่ในหลวงมีพระชนม์พรรษาครบ7รอบ เธอได้นำพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมาบอกเล่าเป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ที่นำมาให้ดูเป็นวีดีโอความยาว 8 นาที  ผมดูแล้วชอบมากๆๆ ปกติผมก็ชอบดูการวาดภาพเล่าเรื่องด้วยทรายของเธอครับ ลองดูครับแล้วคุณจะรู้สึกชอบเธอเหมือนผม
Kseniya Simonova เป็นศิลปินชาวยูเครนที่วาดภาพเล่าเรื่องด้วยทราย เธอก็ได้ลงเข้าแข่งขันในรายการ Ukraine's Got Talent และเธอก็ได้ชนะเลิศการแข่งขันในปี2009   โดยใช้ทรายวาดภาพเล่าเรื่องบรรยายถึงชีวิตระหว่างสงครามในช่วงที่กองทัพของสหภาพโซเวียตได้ต่อต้านกองกำลังจากนาซีในสงครามโลกครั้งที่สอง
Kseniya Simonovaได้รับรางวัล 1,000,000 Ukrainian Hryvnia (ประมาณ 125,000 ดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับขึ้นแสดงโชว์ครั้งแรก และต่อมาได้มีผู้ชมจากเว็บไซต์ Youtube.com ได้คลิกเข้าชมวิดีโอการแสดงนี้กว่า 10 ล้านครั้ง
 


<a href="http://www.youtube.com/watch?v=lHV1D9q0_HY" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=lHV1D9q0_HY</a>
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2012-01-24, 18:31:32 โดย คนกรุงเก่า »

ออฟไลน์ พี่พา

  • สมาชิกหมู่บ้านนานา
  • ***
  • กระทู้: 1,826
ขอบคุณมากค่ะที่นำมาให้ชม   :yoyo-emoticon-2-011: :yoyo-emoticon-2-011: :yoyo-emoticon-2-011:สวยงามมาก ความหมายดี เพลงประกอบก็เพราะ มาก ๆ เลยค่ะ  คุณ Kseniya Simonova  ก็เคยมาประกวดที่เยอรมัน  เข้ารอบ ๑๐คนสุดท้ายค่ะ   :yoyo-emoticon-2-011: :yoyo-emoticon-2-011:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2012-01-25, 18:48:19 โดย พี่พา »
เรียนรู้ตัวเองให้มากๆ.  แล้วเธอจะเข้าใจคนอื่น

ออฟไลน์ nop1

  • ประธานหมู่บ้านกิตติมศักดิ์
  • ****
  • กระทู้: 2,492
ฝีมือการสร้างภาพของผู้หญิงคนนี้ช่างสุดยอดจริงๆ มีจินตนาการอันบรรเจิด ที่สำคัญทำการบ้านมาเป็นอย่างดี สมควรที่คนไทยอย่างเราๆเอามาเป็นตัวอย่าง ขอบคุณคุณ itsand มากครับ :yoyo-emoticon-3-014: :yoyo-emoticon-3-014: :yoyo-emoticon-3-014:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 2012-01-25, 19:31:27 โดย nop1 »
ควรมีความสุขกับการให้มากกว่าความสุขที่จะได้รับ

ออฟไลน์ drcoin

  • สมาชิกหมู่บ้านนานา
  • ***
  • กระทู้: 981
เมื่อก่อนเคยเห็นแว๊บๆ

แต่คราวนี้คุณกรุงเก่าจัดมาแบบเต็มๆ ดูแล้วทึ่งมากครับ :yoyo-emoticon-1-081: :yoyo-emoticon-1-081:

ออฟไลน์ suth

  • สมาชิกหมู่บ้านนานา
  • **
  • กระทู้: 206
สุดที่จะเอื้อนเอยคำชมใด ๆ
มันอัดแน่นในดวงใจ ด้วยความตื้นตัน
ต้องขอขอบคุณผู้วาด และผู้นำมาเสนอ
 :yoyo-emoticon-1-051: :yoyo-emoticon-1-051: :yoyo-emoticon-1-051:

คนไทยทุกคนควรสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
 :yoyo-emoticon-3-014: :yoyo-emoticon-3-014: :yoyo-emoticon-3-014:

ออฟไลน์ park1234

  • สมาชิกหมู่บ้าน
  • *
  • กระทู้: 3
 :yoyo-emoticon-2-025: :yoyo-emoticon-2-025: ขอบคุนมากคับ

ออฟไลน์ ob8,

  • สมาชิกหมู่บ้านนานา
  • ***
  • กระทู้: 694
  • ชอบก็ทัก รักก็บอก

 :yoyo-emoticon-3-014:

 คนซื่อสัตย์คือ สมบัติของพระราชา


เมื่อหลายปีก่อน (ประมาณสัก ๑๓ปี) มีนักธุรกิจคนหนึ่งไปหาอาตมาที่วัดสุทัศน์ฯ เป็นนักธุรกิจที่ทำงานอยู่กับคุณเจริญ คุณหญิงวรรณา สิริวัฒนภักดี เมื่อพบกัน ท่านผู้นี้ก็แจ้งความประสงค์ของการมาพบ และเล่าเรื่องที่เป็นจุดประสงค์ ดังนี้...

"ท่านคงพอจะจำผมได้นะครับ เราเคยพบกันที่บ้านของคุณเจริญ คุณหญิงวรรณา สิริวัฒนภักดี
ผมมีเรื่องอยากจะเล่าให้ท่านฟังดังนี้ว่า

เมื่อก่อนผมเป็นครูสอนวิชาภูมิศาสตร์และวิชาประวัติศาสตร์ ปกติผมต้องไปค้นคว้าข้อมูลในหอสมุดแห่งชาติต่อมา ก็มีนักเรียนหญิงคนหนึ่งผูกเปีย ๒ ข้างเข้าไปค้นข้อมูลอย่างจริงจัง ว่างก็สนทนากันถึงเรื่องวิชาการ
...อยู่มาวันหนึ่งนักเรียนหญิงคนนั้นก็ชวนผมไปเที่ยวบ้านโดยบอกว่าจะให้พ่อเลี้ยงข้าวหนึ่งมื้อ ในฐานะที่ให้ความรู้ด้านวิชาการโดยมีการนัดแนะกันที่พระราชวังดุสิต สวนจิตรลดาโดยเธอบอกว่าเมื่อเข้าประตูที่ ๑ แล้วขอให้บอกแก่คนที่เฝ้าประตูด้วยคำพูดนี้
(เป็นคำเฉพาะ)...ครั้นถึงวันนัดหมายผมก็เดินทางไปโดยรถแท็กซี่

เมื่อเข้าประตูผมก็มิได้สงสัย คงบอกเจ้าหน้าที่ตามนั้นครั้นถึงขั้นที่ ๒ ผมก็บอกตามนั้นอีก
เจ้าหน้าที่ก็อัธยาศัยดี ให้ความเคารพผมอย่างยิ่ง
แต่พอ ถึงขั้นที่๓
ผมก็เริ่มเห็นภาพชัดเจนว่า...แท้ที่จริงเด็กผู้หญิงคนนั้นคือ
"สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี"
ซึ่งตอนนั้นยังมิได้เฉลิมพระยศนี้......ท่านครับ
พอผมนึกออกก็เริ่มสั่นแล้ว แต่เหตุที่ผมนึกไม่ออกนั้น เพราะผมไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าฟ้าจะสนพระทัยในวิชาการอย่างจริงจัง เวลาค้นคว้าก็ทรงสืบค้นด้วยพระองค์เองทุกอย่าง ทรงค้นคว้าและจดจำอย่างขมีขมันโดยมิได้มีข้าราชบริพารเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพระองค์ และเวลาที่ทรงสนทนาก็ให้ความนับถือคู่สนทนา ยิ่งรู้ว่าผมเป็นครูสอนวิชาดังกล่าว
...เมื่อผมรู้ว่านักเรียนหญิงคนนั้นคือสมเด็จพระเทพฯ ผมก็ประหม่า และแล้วรถแท็กซี่ก็ถึงที่นัดพบ สักครู่พระองค์ก็เสด็จออกมาแล้วตรัสปฏิสันถาร
ถึงตอนนี้ผมก็ก้มลงกราบกับพื้น
และที่ทำให้ผมสั่นยิ่งขึ้นก็คือตอนนี้ผมรู้แล้วว่าคุณพ่อของเด็กผู้หญิงคนนี้คือ
"พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว"

...ท่านครับ
สักครู่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็เสด็จออกมา ทรงมีพระพักตร์ที่ยิ้มแย้มแล้วตรัสว่า
"เห็นลูกสาวบอกว่าเป็นเพื่อนกัน"
เมื่อพระองค์ตรัสดังนี้ ผมก็ก้มลงกราบด้วยความประหม่าเป็นที่สุด แล้วกราบบังคมทูลว่า
"มิเป็นการบังอาจพระพุทธเจ้าข้า"

...พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระมหากรุณาธิคุณตรัสว่า

ขอให้ทำตัวตามปกติไม่ต้องประหม่าหรือกลัวแต่อย่างใด พระองค์ตรัสขอบใจที่ได้เป็นเพื่อนสนทนาในวิชาการดังกล่าว จากนั้นพระองค์ก็ตรัสว่า
"อันที่จริงก็มีผู้อยากขอเข้าเฝ้าฯ เป็นจำนวนมาก บางรายก็ขอนำเงินขึ้นทูลเกล้าถวาย แต่เราก็ไม่สามารถจะรับเงินของบางคนได้เราจะรับเงินของเขาได้อย่างไร ในเมื่อเงินที่เขานำมาถวายเรานั้นเป็นเงินที่เกิดจากการขายแผ่นดินของเรา เราจึงรับเงินนั้นไม่ได้...ถ้าจะถาม พระราชาอย่างเราว่าพระราชาอย่างเราต้องการอะไร เราก็ขอตอบว่า...พระราชาอย่างเราต้องการคนที่ซื่อสัตย์เพราะคนที่ซื่อสัตย์ คือ สมบัติของพระราชาอย่างเรา"

...ท่านครับ
ผมก้มลงกราบถวายบังคมพระองค์อีกครั้ง ด้วยความซาบซึ้งน้ำตาไหลในพระมหากรุณาธิคุณ ที่พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้แก่ครูสอนหนังสือเล็กๆ คนหนึ่ง พระราชดำรัสของพระองค์มีคุณค่ายิ่งต่อชีวิตของผม จากนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็พระราชทานเลี้ยงก๋วยเตี๋ยว เป็นอาหารที่ผมรับประทานแล้วอิ่มตลอดชีวิต

...ท่านครับ
จากวันนั้นมา ชีวิตผมก็เปลี่ยนแปลงไปโดยที่ผมเองก็มิได้รู้ว่าทำไมชีวิตของผมซึ่งเป็นครูต้องเปลี่ยนแปลงงานที่ทำโดยมิได้ตั้งใจ ชีวิตเจริญก้าวหน้าขึ้นตามลำดับ แต่พระราชดำรัสที่พระองค์ตรัสไว้นั้นจารึกอยู่ในใจผมเสมอ
...ผมอยากจะเรียนท่านให้ทราบเพียงเท่านี้แหละครับ

ถ้าท่านจะกรุณานำไปเล่าให้คนทั้งหลายได้รับทราบ ก็จะเป็นลาภของคนที่ฟัง เขาจะได้รู้ว่าพวกเขาควรทำอย่างไรจึงจะได้ชื่อว่าเป็นคนของพระราชา

อาจารย์ท่านนี้เมื่อเล่าจบก็ลากลับด้วยสีหน้าที่อิ่มสุขและน้ำตาที่คลอเบ้าตา มิใช่เพียงอาจารย์ท่านนี้ที่อิ่มสุขเท่านั้น อาตมาเองซึ่งเป็นผู้ฟังก็อิ่มสุขน้ำตาคลอเบ้าเช่นเดียวกัน

บทความของ
พระราชวิจิตรปฏิภาณ
วัดสุทัศน์

ที่มา: หนังสือพิมพ์สยามรัฐฉบับวันศุกร์ที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๑

 :yoyo-emoticon-1-051:



ออฟไลน์ yxoxy

  • สมาชิกหมู่บ้าน
  • *
  • กระทู้: 13
สุดยอดดดดด :yoyo-emoticon-2-011: :yoyo-emoticon-2-011: :yoyo-emoticon-1-029:

ออฟไลน์ ร่องรอยของวันวาน

  • สมาชิกหมู่บ้านนานา
  • **
  • กระทู้: 60
  • อย่ายืนมอง...จงลงมือทำ....
ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้พสกนิกรชาวไทยตราบนานเท่านาน
ขับวินเลี้ยงชีพชอบ หลายคนมองว่ากระจอก
แต่เราก็ภูมิใจ....

ออฟไลน์ BlackStarTh

  • สมาชิกหมู่บ้าน
  • *
  • กระทู้: 2
สวยมากเลยครับมีวิธีการทำยังไงอ่าครับ อันนี้ใช้ทรายอะไรได้บ้างครับ ทรายทั่วไปสามารถทำได้รึป่าว  มีทักษะทางการการวาดรูปอยู่แล้วน่าจะทำได้ไม่ยาก